Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΡΘΡΟΥ ΜΟΥ ΣΕ ΞΕΝΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

   Το περιοδικό ARCHEOMISTERI,  που είναι πολύ γνωστό στην Ιταλία με εκατοντάδες αναγνώστες, δημοσίευσε στο τεύχος Απριλίου, το άρθρο μου Cariddi,Scilla & le Sirene (Η Χάρυβδις, η Σκύλα και οι Σειρήνες) και τα σχόλια που έχω λάβει από τους φίλους στην Ιταλία είναι πολύ εγκωμιαστικά. Τέσσερις σελίδες σε ένα από τα κεντρικά άρθρα του περιοδκού, σε μετάφραση & επιμέλεια του φίλου μου ερευνητή-συγγραφέα Albino Caluppini τον οποίο ευχαριστώ θερμά για τη βοήθειά του. Το να γράφεις σε ένα περιοδικό πολύ γνωστό στην Ιταλία, όταν δεν ξέρεις κανέναν, δεν ήταν και εύκολο. Όμως αυτό είναι το 4ο άρθρο μου και μετά το πρώτο μου άρθρο για τις γραμμές της Νάσκα στο Περού που δημοσιεύτηκε πριν 3 χρόνια και είχε μεγάλη απήχηση, όποτε δίνω άρθρο μου δημοσιεύεται άμεσα. Και κάποιοι στην Ελλάδα (και στη Γαλλία κάποιος άλλος επίσης) αντιγράφουν χωρίς αιδώ το έργο μου και το παρουσιάζουν σαν δικό τους. Η δικαιολογία τους είναι ότι η μελέτη μου δεν είναι δημοσιευμένη σε επιστημονικό περιοδικό. Ενώ η δική τους που την έχουν κατακλέψει από εμένα τη δημοσιεύουν σε διεθνή περιοδικά, ΧΩΡΙΣ την άδειά μου ή/και την οποιαδήποτε αναφορά στο όνομα και το βιβλίο μου. Φυσικά το λόγο θα τον έχει σύντομα η δικαιοσύνη. Και η ανοχή έχει τα όρια της!!!

 Επίσης το ίδιο άρθρο στα Ελληνικά, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα 24 ώρες στα Βόρεια στις 17 Μαίου του 2018 .







 


Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

ΚΩΔΙΚΑΣ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ 31-03-2018

 Στην εκπομπή ΚΩΔΙΚΑΣ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ (ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ) στις 31-03-18 ήμουν καλεσμένος στο TV ASTRA  και στην εκπομπή του φίλου δημοσιογράφου Βασίλη Μπαντίδη. Λόγω προβλήματος στη σύνδεση skype  δεν μπόρεσα να προβάλλω κάποιες φωτογραφίες που είχα ετοιμάσει. Έτσι ανέβασα τις 3 πιό σημαντικές στο παρόν άρθρο. Η συνέντευξη ξεκινάει στο 8.20.
Ανατρέχοντας στα καταπληκτικά προγράμματα Celestron The Sky & Redshift 5 και βάζοντας τις σωστές παραμέτρους είδα τον ουρανό των Ιεροσολύμων σε προσομοίωση και εντόπισα αμέσως τη μοναδική ημερομηνία από το 26 μ.Χ. μέχρι το 36 μ.Χ.( σ.σ. τις ημερομηνίες που ήταν Ρωμαίος διοικητής της Ιουδαίας ο Πόντιος Πιλάτος) που το τέλος της 14ης ημέρας  και η αρχή της 15ης ημέρας του μηνός Νισάν, ήταν Σάββατο σύμφωνα με το ισχύον Εβραϊκό  ημερολόγιο της εποχής και φυσικά Παρασκευή απόγευμα για το Ιουλιανό ημερολόγιο. 
Από την εκπληκτική βάση δεδομένων του προγράμματος Celestron The Sky,   προκύπτει ότι Πανσέληνο (σύμφωνα με το Ιουλιανό-Γρηγοριανό ημερολόγιο) είχαμε το σάββατο 20 Απριλίου του 26 μ.Χ., στις 17.14 το απόγευμα όταν φυσικά δεν είχε ανατείλει ακόμα η σελήνη. Δηλαδή η πανσέληνος ανήκε στην ημέρα παρασκευή απόγευμα-σάββατο απόγευμα, που για τους εβραίους ήταν η ημέρα σάββατο (αφού έτσι την προσδιόριζαν). Συνεπώς το  πάσχα των Εβραίων, τον Απρίλιο του 26 μ.Χ. δηλαδή η πρώτη εαρινή πανσέληνος, ήταν ημέρα σάββατο. Αν π.χ. η πανσέληνος έπεφτε 21.00 το βράδυ του σαββάτου, εμείς θα την χρεώναμε ημέρα Σάββατο, για τους εβραίους θα ήταν η πρώτη των σαββάτων (δηλαδή η δικιά μας Κυριακή). Αυτός ήταν λοιπόν και ο λόγος της επίσπευσης της σταύρωσης του Κυρίου. Επειδή στις 6.00 το απόγευμα της παρασκευής 19 Απριλίου, ξεκινούσε το πάσχα τους, Τον σταύρωσαν παρασκευή 9-10 η ώρα το πρωι μέχρι 3.00 το μεσημέρι, γιατί όπως λέει και ο Ματθαίος, οι αρχιερείς ήθελαν να μην Τον σταυρώσουν σάββατο, μέσα στη γιορτή του πάσχα.

 Στις 6/04/26 μ.Χ. και ώρα 18.00 μ.μ.  ημέρα Σάββατο στα Ιεροσόλυμα έχουμε νέα σελήνη και συνεπώς την 1η ημέρα του μήνα Νισάν(προσομοίωση από το πλανηταριακό πρόγραμμα Celestron Τhe Sky που έχω επεξεργαστεί κρατώντας τις ακριβείς θέσεις των ουρανίων σωμάτων αλλά αλλάζοντάς τους μέγεθος και γράφοντας τα ονόματα στα ελληνικά για να είναι πιό κατανοητό το σχήμα). Στη παρέα του ήλιου και της Σελήνης, και ο πλανήτης των Εβραίων, ο Κρόνος, αλλά αόρατος, χαμένος στο φως του απογευματινού ήλιου.


Μετά από 14 ημέρες, δηλαδή στις 19/04/26 μ.Χ.  ημέρα Παρασκευή και ώρα 18.00 μ.μ.  ξεκινάει η πρώτη εαρινή πανσέληνος, δηλαδή το Πάσχα των Εβραίων (προσομοίωση από το πλανηταριακό πρόγραμμα Celestron the Sky που απλά έχω επεξεργαστεί όπως και προηγουμένως για να είναι πιό κατανοητό). Η Αφροδίτη, Αποσπερίτης  την εποχή αυτή, θα παραμείνει ορατή στο δυτικό ορίζοντα για μερικές ώρες, ενώ ο Θεός του πολέμου, ο Άρης, θα παραμείνει ορατός μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, την ημέρα δηλαδή που σταυρώθηκε ο Κύριος. Το άστρο του Ιησού, δηλαδή ο πλανήτης Δίας, ανέτειλε στις 8.00 μ.μ. ακολουθώντας την πανσέληνο. Να συμβολίζει κάτι όλη αυτή η πλανητική συγκέντρωση; Δεν πιστεύω βέβαια στην αστρολογία, όπως την παρουσιάζουν σήμερα, όμως οι Μάγοι , όπως έχω αποδείξει στο βιβλίο μου ΚΩΔΙΚΑΣ ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ, πίστευαν.  Αυτοί - σε αντίθεση με τους σημερινούς τσαρλατάνους- ήξεραν πράγματι να ερμηνεύουν οιωνούς. 

Συνεπώς η μοναδική χρονιά μεταξύ των ετών 26 μ.Χ έως 36 μ.Χ. που ξεκινάει η πανσέληνος Παρασκευή απόγευμα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, δηλαδή Σάββατο των Εβραίων, είναι το έτος 26 μ.Χ.

Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018

ΧΑΡΥΒΔΗ , ΣΚΥΛΑ ΚΑΙ ΣΕΙΡΗΝΕΣ

Ολοκληρώνω την 10χρονη μελέτη των Αργοναυτικών με μιά τελευταία τριπλή ανακάλυψη που ενδιαφέρει άμεσα το Υπουργείο Πολιτισμού της Ιταλίας αλλά και ολόκληρη την Ιταλία: Τη Χάρυβδη, τη Σκύλα και τις Σειρήνες. Φυσικά καταρρίπτεται εκ νέου η διάτρητη μελέτη Πρέκα-Θεοδοσίου-Καλαχάνη που  υποστηρίζουν ότι οι Αργοναύτες έκαναν το γύρο της Σικελίας, δηλαδή ~900 χλμ. χωρίς λόγο, ενώ αυτοί  έκαναν μόνο 50 χιλιόμετρα από τη Μεσσήνη μέχρι την Ταορμίνα για να καταλήξουν στις αρχαίες εταίρες, τις Σειρήνες. 

1) Η Χάρυβδις (σε καλλιτεχνική απεικόνιση δική μου) παραλίγο να καταπιεί την Αργώ, όπως λέει το αρχαίο κείμενο (στους στίχους 1265-1269), όμως το πλοίο σώθηκε την τελευταία στιγμή χάρη στη θεϊκή παρέμβαση της Θέτιδος, συζύγου του αργοναύτη Πηλέα (σ.σ. του πατέρα του Αχιλλέα) και ήταν αυτή που ξεκόλλησε την Αργώ. 
Φυσικά αποκλείεται να αναδύθηκε από το βυθό η Θέτιδα και να έσωσε το πλοίο, όπως λέει το αρχαίο κείμενο, αλλά η περιγραφή του Ορφέα αποδεικνύει την πίστη των Αργοναυτών στη θεϊκή παρέμβαση. Δεν σώθηκαν δηλαδή τυχαία, αλλά χάρη στη βοήθεια των θεών.
Την Χάρυβδη τη "συνάντησαν" κάπου έξω από τις ακτές της Σικελίας λίγο μετά τα στενά της Μεσσήνης, συνεπώς που ήταν ακριβώς δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Σύμφωνα με την περιγραφή του Ορφέα σταμάτησαν (νήσον επέσχομεν) στη Σικελία, κοντά στην Αίτνα (στίχοι 1257-1259) και κάπου στη διαδρομή αυτή συνάντησαν τη Χάρυβδη (στίχοι 1260- 1269). Από την περιγραφή του φαινομένου προκύπτει ότι ήταν ρουφήχτρα, θαλάσσια δίνη και όπως θα αποδειχτεί παρακάτω δεν ήταν μόνο μία. Σύμφωνα με την μαρτυρία του αγαπημένου μου κουμπάρου captain Αndrew Bobos, κάπου στις αρχές του 2000,επιστρέφοντας από την Ιταλία με θαλαμηγό όπου ήταν καπετάνιος, ξαφνικά μέσα στη νύχτα και όντας στα στενά της Μεσσήνης, ένοιωσαν κάτω από το σκάφος το κύμα να κοχλάζει, τη θάλασσα να στριφογυρίζει με τρομερό βουητό και το υπερσύγχονο σκάφος να μένει κολλημένο. Οι ναυτικοί τρομαγμένοι βγήκαν στο κατάστρωμα και προσπαθούσαν να καταλάβουν τι είχε χτυπήσει το σκάφος. Ήταν τέτοια η αντάρα που ο captain φοβήθηκε ότι θα χάσουν το καράβι. Αφού ανάκτησαν τον έλεγχο του σκάφους, κατάφεραν να ξεφύγουν. Τι τους είχε χτυπήσει; Η Χάρυβδις που τελικά ήταν έκρηξη υποθαλάσσιου ηφαιστείου από τα αρκετά ενεργά που υπάρχουν στη περιοχή. Δηλαδή την εποχή του Ορφέα, τα διερχόμενα σκάφη από τα στενά της Μεσσήνης, αν είχαν την ατυχία να πέσουν στη Χάρυβδη, τότε θα βυθίζονταν. Το "τέρας" λοιπόν που τρομοκρατούσε τους ναυτικούς ήταν απλά ένα ΦΥΣΙΚΟ φαινόμενο, που αν είχες την ατυχία να περάσεις από πάνω τη στιγμή της έκρηξης του ηφαιστείου ήσουν καταδικασμένος. Οι Αργοναύτες τη συνάντησαν έξω από τις ακτές της Σικελίας, ο captain Bobos λίγο πριν μπουν στα στενά έξω από  τις ακτές της Νότιας Ιταλίας. Συνεπώς  επιβεβαιώνεται ότι η Χάρυβδις-που υπάρχει ακομη και σήμερα- δεν ήταν μία, αλλά περισσότερες, όσες και τα ενεργά υποθαλάσσια ηφαίστεια της περιοχής. 
 2) Η  Σκύλα.  Η μοναδική γεωγραφική περιοχή ολόκληρου του ταξιδιού των Αργοναυτών που δεν είχα προσδιορίσει ήταν η Σκύλα. Δεν πίστευα ότι μπορούσα να την εντοπίσω, ή καλύτερα δεν την είχα ψάξει τόσο επισταμένα.  Ήταν κι αυτή "τέρας", όπως λέει ο Όμηρος; ΟΧΙ βέβαια.
Μετά από επίπονη έρευνα πολλών εβδομάδων, κατάφερα να ταυτοποιήσω τη Σκύλα με το σημερινό της όνομα. Φυσικά βρίσκεται στην Ιταλία και συγκεκριμένα στην Σικελία.
Λέει λοιπόν το αρχαίο κείμενο στους στίχους 1257-1274:
Σταματήσαμε στο τριγωνικό νησί του Εγκέλαδου (τη Σικελία) με την φλόγα της Αίτνας να αναχαιτίζει την οργή του. Έπειτα πλέοντες, σταματήσαμε όχι μακριά από προβλήτα σκοπέλου (δηλαδή μικρού νησιού που συνδέεται με προβλήτα με τη ξηρά). Εκεί κοντά υπάρχει ένας απόκρημνος βράχος απ΄όπου ξεπηδάνε 2 σπηλιές  που  ρουφάνε  τη θάλασσα, ενώ βουίζει μέσα τους το χαροπό κύμα.
Ψάχνοντας λοιπόν στο Google Earth, τις ανατολικές ακτές της Σικελίας και κοντά στην Αίτνα,όπως λέει το αρχαίο κείμενο, βρήκα ΑΚΡΙΒΩΣ την περιγραφή του αρχαίου κειμένου στην Ταορμίνα της Σικελίας.





Bλέπετε το νησάκι με την προβλήτα όπου αγκυροβόλησε η Αργώ (σε καλλιτεχνική απεικόνιση δική μου)? Η Bella Isola της Taormina!!! 
Ακριβώς μπροστά στην Αργώ, (όπως την έχω σχεδιάσει) βρίσκεται μιά μικρή χερσόνησος όπου η άκρη της φαίνεται κάθετα κομμένη και είναι η αμέσως επόμενη εκπληκτική περιοχή.

Το αρχαίο κείμενο συνεχίζει και λέει ακριβώς τι έβλεπαν οι  Αργοναύτες από το σημείο που είχε αγκυροβολήσει η Αργώ, στο κόλπο δίπλα στο νησάκι:
πέτρῃ δ’ εφύπερθεν ἀπορρώξ= που σημαίνει κομμένος βράχος από πάνω μέχρι κάτω (δηλαδή κάθετα σχισμένος).Το βλέπετε ότι όντως η άκρη της μικρής αυτής χερσονήσου έχει αποκοπεί και είναι κάθετα ρηγματωμένη; Σαν κάποιος να έχει κόψει το βράχο με μαχαίρι. Απίστευτο!!!
 
Συνεχίζω: δισσοῖς χηραμόνεσσιν ἐπιθρῴσκουσα =  με 2 σπηλιές να αναπηδούν (εννοεί από το εσωτερικό του βράχου). Πάλι απίστευτο. Οι σπηλιές όντως υπάρχουν!!!!
Συνεχίζω:
βιᾶται πόντον ἔσω =  ρουφάει την θάλασσα στο εσωτερικό της, δηλαδή αναφέρει όχι απλώς σπηλιές αλλά θαλάσσιες σπήλιές!!!!!!!!!!!
χαροπόν δ’ ἄρ’ ὑποβρέμει ἔνδοθι κῦμα = χαροπό δε αντηχεί (βουίζει) το κύμα στο εσωτερικό (της σπηλιάς).
ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ!!!!!!!!!!!!!
Η Grotta Azzura (Η γαλάζια σπηλιά) της ΤΑΟRMINA ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ότι ήταν η περιοχή της Σκύλας. Ταιριάζει ΑΠΟΛΥΤΑ με την αρχαία περιγραφή, έστω κι αν έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια.
Δεν ήταν λοιπόν η Σκύλα το ΤΕΡΑΣ που έσπαγε τα πλοία, όπως λέει ο Όμηρος (σ.σ. ο οποίος έχει χρησιμοποιήσει ΑΥΤΟΥΣΙΑ ήρωες και τοπωνύμια των Αργοναυτικών στην δική του Οδύσσεια-που δεν πήρε μέρος- βάζοντας αστείρευτη φαντασία και όχι ρεαλισμό όπως ο Ορφέας που πήρε μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία). Ήταν ΘΑΥΜΑ της φύσης όπως αναφέρουν τα ΟΡΦΙΚΑ. Δηλαδή ΑΞΙΟΘΕΑΤΟ από την αρχαία εποχή. Μια περιοχή της Μεγάλης Ελλάδος της Ιταλίας συνδέεται ΑΜΕΣΑ με την Ελληνική προϊστορία. 
ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΗ ΣΚΥΛΑ, ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΔΗΛΑΔΗ ΣΠΗΛΙΑ ΠΟΥ ΡΟΥΦΟΥΣΕ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΙΝΕ ΠΛΟΙΑ!!!!!!!!!
Η υπέροχη σπηλιά, η Σκύλα του Ορφέα, είναι επισκέψιμη στο εσωτερικό της με μικρά σκάφη. Αν μπει κανείς στο youtube  θα δει βίντεο από το εσωτερικό της υπέροχης  γαλάζιας σπηλιάς.
EΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ από το εσωτερικό της σπηλιάς που πράγματι βουίζει, (ὑποβρέμει) 
 όπως λέει ο Ορφέας!!!

  







3) Οι Σειρήνες
Ο επόμενος λόφος, σύμφωνα με την περιγραφή του αρχαίου κειμένου, ήταν ο λόφος των Σειρήνων. Οι Σειρήνες δεν ήταν τέρατα που σύμφωνα με τον Όμηρο έτρωγαν ανθρώπους, αλλά οι καυτές ερωτικά γυναίκες (Σείριος=καυτός), δηλαδή οι αρχαίες εταίρες που ξεμυάλιζαν τους ναυτικούς με τα κάλλη και τα τραγούδια τους και δεν τους σκότωναν. Μάλιστα ο Ορφέας χαριτολογώντας λέει ότι επειδή οι Αργοναύτες τελικά δεν σταμάτησαν στο λιμάνι τους, οι Σειρήνες από το κακό τους πέταξαν τους λωτούς και τις λύρες στη θάλασσα και πέφτοντας από το λόφο έγιναν βράχια (φυσικά λογοτεχνική υπερβολή).
Είναι το σημερινό ακρωτήριο της Ταορμίνα (Capo Taormina), τουριστικό θέρετρο της περιοχής. Μάλιστα ο Ορφέας  αποκαλεί  το λόφο των Σειρήνων ως" προβλήτα κολωνόν" δηλαδή σαν το λόφο που προεξέχει από τη ξηρά, πράγμα που παρατηρούμε ότι ταιριάζει απόλυτα με τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμμένου λόφου.














Ακόμη και τα βράχια-οι "πετρωμένες" Σειρήνες- υπάρχουν και σήμερα στην άκρη του λόφου ως επιβεβαίωση της λυρικής περιγραφής του Ορφέα!!!

Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Η (ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ) ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΡΕΚΑ-ΚΑΛΑΧΑΝΗ-ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

Παρουσιάστηκε από την ομάδα ΠΡΕΚΑ-ΚΛΑΧΑΝΗ-ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ το 2016 η ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ. Θυμήθηκαν "ξαφνικά" να ασχοληθούν με τον Ορφέα. Έδωσα το βιβλίο μου ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ το 2009 στο Θεοδοσίου, και βγαίνουν το 2017 και δηλώνουν ότι το είχαν, αλλά δεν το διάβασαν (τους πίστεψα)!!!  EΔΩ η απόδειξη για να μην πει κανείς ότι το φαντάστηκα.  Εμένα η έρευνα αυτή μου πήρε 5 χρόνια, οι αρχικές μου σημειώσεις ήταν πάνω από 700 σελίδες και παρουσίασα ένα βιβλίο 300 σελίδων με τη διαδρομή και ένα δεύτερο βιβλίο το ΟΡΦΕΩΣ ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΑ 180 σελίδων με το αρχαίο κείμενο. Αυτοί μιά περίληψη 20 σελίδων και μάλιστα σε διεθνές περιοδικό με κριτές (απορώ πώς δεν πρόσεξαν τα κραυγαλέα λάθη τους και δεν τους την απέρριψαν a priori). Και την παρουσίασαν σε παγκόσμιο συνέδριο στην Ολυμπία το 2016, και στο ραδιόφωνο στα Παραπολιτικά το Μάιο του 2017 και σε επιστημονική ημερίδα τον Οκτώβριο του 2017 υπό την αιγίδα του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, το οποίο ουδέποτε ενημέρωσαν ότι η εργασία τους δεν ήταν πρωτότυπη. Και στο βιβλίο μου καμμία αναφορά. Ούτε ότι ήρθαν δεύτεροι. ΟΜΕΡΤΑ μήπως και δεν το μάθω. Αλλά οι διαδικτυακοί φίλοι καραδοκούσαν. Μετά από έντονες διαμαρτυρίες μου στο περιοδικό Μediterranean Archaeology & Archaeometry του καθηγητή Ι.Λυριτζή αποδέχτηκαν ότι στοιχεία που παρουσιάζουν στην έρευνά τους, υπάρχουν στο βιβλίο μου και θα τα αναφέρουν στο περιοδικό.   
Στη φωτογραφία που ακολουθεί, η διαδρομή που υπάρχει στο βιβλίο μου, κυριολεκτικά μέτρο πρός μέτρο, βασισμένη στα 100 τοπωνύμια που αναφέρονται στα Ορφικά, υπάρχει και σε ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ  από το 2013 και το οποίο έχουν δει και αυτό καρέ-καρέ, αλλά κι αυτό το "αγνοούσαν"!!!!!!!
Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΔΙΑΔΡΟΜΗ 
Βρήκα όλα τα τοπωνύμια με τη βοήθεια χαρτών του Κλαύδιου Πτολεμαίου και του Ηροδότου και μάλιστα τα ονόματά τους στα Τουρκικά, μου τα μετέφρασε φίλος που γεννήθηκε στη Πόλη και μιλάει άριστα τουρκικά και τον οποίο αναφέρω στη σελίδα με τις ευχαριστίες. Η ομάδα Πρέκα, η οποία αναφέρεται ΑΚΡΙΒΩΣ στα ίδια Τουρκικά ονόματα, σύμφωνα με δήλωσή τους τα "βρήκαν" μέσω Wikipedia, που όλοι ξέρουμε ότι δεν είναι αξιόπιστη. Περιέργως όμως "ξέχασαν" στις αναφορές να γράψουν τα links της Wikipedia και τα θυμήθηκαν όταν τους το επεσήμανα. Για τις Αψυρτίδες νήσους που βρήκα σε χάρτη του 1865 που μου έφερε φίλος που το 2007 πήγε στο Πότι της Γεωργίας, έγραψαν ότι υπάρχουν και σήμερα στις εκβολές του ποταμού (τόσο σίγουροι). Μόνο που τα νησάκια εξαφανίστηκαν το 1930, όταν μετατοπίστηκε η κοίτη του ποταμού!!!!
Έγραψαν ότι οι Αργοναύτες πέρασαν την Αργώ απο τον Καύκασο και ότι αυτό υπάρχει στο κείμενο. Πουθενά όμως δεν  αναφέρει αυτό το γεγονός το αρχαίο κείμενο όπως ισχυρίστηκαν. Το να σκεφτεί κανείς ότι πέρασαν άνθρωποι τον απροσπέλαστο ορεινό όγκο του Καύκασου, ενώ δεν υπάρχει ποτάμι που να τον διασχίζει, ήταν σκέτη τρέλα, αδύνατο, φαντασία.Ήταν δική μου μεγάλη ανακάλυψη αφού κατάφερα μετά από έρευνα με τη πρεσβεία της Γεωργίας επί 3μηνο, να εντοπίσω το πέρασμα αυτό, το πέρασμα Κλουχόρι, ένα είδος αρχαίου διόλκου σε υψόμετρο 2500 μέτρων. Και μετά από ανταλλαγή mails αναγνώρισαν ότι το βρήκα εγώ.Φτάνοντας οι Αργοναύτες στη Μαιώτιδα  βγήκαν σε βαλτώδη περιοχή και το δείχνω και με αεροφωτογραφία. Το έγραφαν στο χάρτη τους, ήταν μιά λεπτομέρεια που είχα προσέξει εγώ και τελικά παραδέχτηκαν ότι ήταν δική μου η αναφορά. Κατά τα άλλα το βιβλίο μου δεν το γνώριζαν!!!!!
Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΡΕΚΑ
Στην φωτογραφία που προηγείται, η διαδρομή κατά Πρέκα (που την πέρασα σε ίδια κλίμακα στον χάρτη για να είναι απ' ευθείας συγκρίσιμη με τη δική μου) που ακολούθησαν οι Αργοναύτες είχε και εναλλακτική. Ή πήγαν μέσω Βορυσθένη και βγήκαν στη Βαλτική θάλασσα (κίτρινη γραμμή) ή μέσω Δούναβη-Ρήνου (πράσινη γραμμή) βγήκαν  στη Βόρεια θάλασσα. Τόσο σίγουροι ήταν που πρότειναν και εναλλακτική!!! Μάλιστα οι Αργοναύτες μετά την αρχαία Ολλανδία αντί να ακολουθήσουν τις ακτές της Γαλλίας και της Ισπανίας (όπως πράγματι έκαναν σαν έμπειροι και σώφρoνες ναυτικοί) τους βάζουν να κάνουν το γύρο της Μ.Βρετανίας, έτσι χωρίς λόγο, απλά για να διαφοροποιηθούν από το βιβλίο μου.
ΤΑ  ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥΣ (μιά απλή σύγκριση με το δικό μου χάρτη αρκεί να τα κατανοήσει κανείς και να απορρίψει συλλήβδην την ανύπαρκτη διαδρομή που προτείνουν).
1ο Λάθος. Από την Σκιάθο δείχνουν ότι οι Αργοναύτες πάνε κατ'ευθείαν στη Σαμοθράκη. Όμως οι Αργοναύτες βγαίνοντας από τον Παγασητικό ακολούθησαν τις ακτές της Μαγνησίας και της Πιερίας και όταν αναφάνηκαν οι κορυφές του Ολύμπου, έστριψαν προς την Παλλήνη, το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής προσπέρασαν τον Άθω και έφτασαν στη Σαμοθράκη.
2ο Λάθος. Βόλτες μέσα στην Μαιώτιδα.  Οι Αργοναύτες μόλις βγήκαν στη Μαιώτιδα (τη σημερινή Αζοφική θάλασσα), σύμφωνα με το αρχαίο κείμενο κατευθύνθηκαν στο πόρο του Βοός, τον σημερινό Ισθμό της Κριμαίας. Η ομάδα Πρέκα τους βάζει να κάνουν κύκλους μέσα στην Μαιώτιδα (Αζοφική). Απορώ που το διάβασαν αυτό.Αλλά αν οι άνθρωποι δεν είναι γεωγράφοι, αλλά απλοί αστρονόμοι, μαθηματικοί, φιλόλογοι , που να καταλάβουν τους χάρτες . 
3ο Λάθος. Τη διαδρομή του ηλέκτρου ακολούθησαν, την πασίγνωστη διαδρομή μέσω Βορυσθένη (Δνείπερου), Πρίπιατ, Μπαγκ, Βάρτα, Όντερ, Χάβελ και Έλβα και βγήκαν στην βόρεια θάλασσα και όχι αυτές που αυθαίρετα προτείνουν μέσω Δούναβη-Ρήνου-Βόρεια θάλασσα ή μέσω Δνείπερου-Βαλτική.
4ο Λάθος. Κρόνιος Πόντος ήταν η λίμνη Κρέμεντσουκ της σημερινής Ουκρανίας και όχι ο Βόρειος Ατλαντικός που ισχυρίζονται και μάλιστα είναι και σίγουροι. Ο Ορφέας λέει ξεκάθαρα ότι την 10η ημέρα έφτασαν από τις εκβολές του Βορυσθένη στο Κρόνιο Πόντο. Η λίμνη Κρέμεντσουκ απέχει από την είσοδο του Δνείπερου (Βορυσθένη) ~500 χλμ που πράγματι ισοδυναμεί με 10 ημέρες κωπηλασίας στο ποτάμι, ενώ ο δικός τους Κρόνιος απέχει 4000 χλμ, ή 80 ημέρες!!!
5ο Λάθος (και το πλέον εξώφθαλμο). Αν είναι ποτέ δυνατόν λογικός ναυτικός φεύγοντας από την Χθαμαλή Ερμιόνεια (την αρχαία Ολλανδία) με κατεύθυνση προς δυτικά και με απώτερο σκοπό την είσοδο στη Μεσόγειο, αντί να πάει ευθεία κατά μήκος των ακτών Ολλανδίας, Βελγίου, Γαλλίας, να κάνει τεράστιο κύκλο παράκαμψης της Μ.Βρετανίας.
Mετά από την Ερμιόνεια  προσπέρασαν τα νησιά Ιερνίδες (σ.1186), τα οποία από την αρχαιότητα ήταν τα βρετανικά νησιά και είναι πράγματι απέναντι από τις Κάτω Χώρες.
Δεν είχε νόημα να κάνουν το γύρο των βρετανικών νησιών, καλύπτοντας απόσταση 2500 χιλιομέτρων στην κρύα βόρεια θάλασσα, προκειμένου να φτάσουν στις βορειοδυτικές ακτές της σημερινής Γαλλίας, αφού η άμεση απόσταση είναι μόνο 500 χιλιόμετρα. Επιπλέον, όταν έφυγαν από την Χθαμαλή Ερμιόνεια, ξέσπασε μια τρομερή καταιγίδα, με έντονες βροχές και έντονες ροές ανέμου, τυπικά χαρακτηριστικά των στενών της Μάγχης. Οι Αργοναύτες, από την περιγραφή του Ορφέα, διασχίζουν τη Μάγχη. Οι Αργοναύτες απέπλευσαν από τις Κάτω Χώρες, ακολουθώντας τις βόρειες ακτές της Ολλανδίας, του Βελγίου και της Γαλλίας και δεν έκαναν μια άχρηστη διαδρομή γύρω από τα βρετανικά νησιά, όπως προτείνει η ομάδα Πρέκα.
6ο Λάθος. Οι Αργοναύτες αποκλείεται να ακολούθησαν την προτεινόμενη διαδρομή από τη Νότια Ιρλανδία στην Μαδέρα.
Η απόσταση είναι σχεδόν 2200 χιλιόμετρα, γι 'αυτό θα ήταν μια πραγματική αυτοκτονία αν ταξίδευαν 25 ημέρες χωρίς φαγητό και νερό στην ανοιχτή θάλασσα.
Κανονικά, όλoι οι αρχαίοι ναυτικοί προτιμούσαν να ταξιδεύουν παραλία-παραλία προκειμένου να αποβιβαζονται τις νύχτες και να αναζητούν προμήθειες στις τοπικές αγορές το πρωί.
Επιπλέον, ο Ορφέας αναφέρεται στα ιερά ακρωτήρια (σ.1173) που πέρασαν μετά την Ιερνίδα, που σήμαινε τις ακτές της σημερινής Βρέστης της Δ.Γαλλίας που  είναι πράγματι γεμάτες με ακρωτήρια.
Μετά από τα ιερά ακρωτήρια εισήλθαν στον εσωτερικό κόλπο με την αδάμαστη θάλασσα, (σ.1173) που είναι σίγουρα ο Βισκαϊκός κόλπος, που και κυκλικός είναι και τεράστια κύματα έχει.
Είναι προφανές ότι οι Αργοναύτες, αφού εγκατέλειψαν την Ερμιόνεια (δηλαδή την αρχαία Ολλανδία), ακολούθησαν την πιο εύλογη διαδρομή για έμπειρους ναυτικούς: Τη διαδρομή παραλία-παραλία.
7ο Λάθος. Αφήνοντας τη νότια περιοχή της σημερινής Πορτογαλίας, τη 12η ημέρα (σ.1190), ο Λυγκέας, ο παρατηρητής της Αργούς, είδε στο βάθος το νησί της Θεάς Δήμητρας, στεφανωμένο με σύννεφα (σ.1193-1196).
Είναι το σημερινό ισπανικό νησί της Τενερίφης, το οποίο βρίσκεται 1200 χλμ. από την Πορτογαλία ή 12 ημέρες κωπηλασίας στην ανοικτή θάλασσα.
Η Μαδέρα που προτείνει η ομάδα Πρέκα αποκλείεται να είναι νησί της Δήμητρας για τους εξής λόγους:
• Βρίσκεται 800 χλμ. από το νότιο σημείο της Πορτογαλίας δηλαδή 8 ημέρες ταξιδιού και όχι 12 όπως αναφέρει το κείμενο.
• Σε ακτίνα 3 ημερών ή 300χλμ. από τη Μαδέρα, δεν υπάρχει κανένα νησί ώστε να ταυτιστεί με αυτό της Κίρκης.
Η Τενερίφη είναι με βεβαιότητα το νησί της Δήμητρας για πολλούς λόγους.
• Λόγω του τεράστιου ηφαιστειακού βουνού Teide, ύψους 3900 μέτρων και του μικροκλίματος του νησιού, πολλές ημέρες του έτους, ειδικά το χειμώνα, το νησί καλύπτεται από χαμηλή νέφωση. Δηλαδή επιβεβαιώνεται η φράση του Ορφέα, ότι το νησί της Άνασσας Δήμητρας, που το επισκέφτηκαν χειμώνα, όπως προκύπτει από τη χρονολόγηση του ταξιδιού που έχω κάνει  ήταν στεφανωμένο με σύννεφα.
• Ο Ορφέας λέει ότι ενημέρωσε τον καπετάνιο Αγκαίο (σ.1205-1209) να μην πλησιάσει στη βόρεια ακτή του νησιού, καθώς ήταν βραχώδης και δεν υπήρχαν λιμάνια (σ.1205). Πράγματι, η βόρεια ακτή της Τενερίφης είναι βραχώδης και χωρίς φυσικά λιμάνια.
• Ο Ορφέας λέει ότι το νησί παράγει ευχάριστους και γλυκούς καρπούς (σ.1207). Πράγματι, ο εθνικός καρπός της Τενερίφης, γνωστός από την αρχαιότητα, είναι οι μπανάνες (ανώνυμο φρούτο για τον Ορφέα).
Το νησί της Κίρκης είναι το σημερινό νησί της Φουερτεβεντούρα, που βρίσκεται περίπου 300 ανατολικά της Τενερίφης ή 3 ημέρες κωπηλασίας όπως αναφέρει ο Ορφέας. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν στη χερσόνησο Εσαουίρα του Μαρόκου, όπως ισχυρίζεται αυθαίρετα η ομάδα Πρέκα. 
8ο  Λάθος. Όταν έφυγαν από το νησί της Κίρκης, έφθασαν κανονικά στην ανατολική ακτή της Αφρικής, 100χλμ. από τη Φουερτεβεντούρα ή 1 ημέρα κωπηλασίας. Ταξίδεψαν κατόπιν βόρεια, κοντά στην ακτή της Δ.Αφρικής.
Πριν φτάσουν στις στήλες  του Ηρακλή (σ.1249), πέρασαν το στόμα του ποταμού Ταρτησσού (σ.1248). Ο Ορφέας δεν αναφέρει την πόλη της Ταρτησσού, αλλά μόνο την είσοδο του ομώνυμου ποταμού, καθώς η πόλη δεν ήταν στα παράλια, αλλά λίγα χιλιόμετρα από την ακτή. Είναι γνωστό από τον Στράβωνα και τον Παυσανία ότι η πόλη "φάντασμα" της Ταρτησσού–που εξαφανίστηκε ξαφνικά από τη γη κατά το 6ο π.Χ. αιώνα-ήταν χτισμένη στην ένωση δύο ποταμών.
Πράγματι, σήμερα, περίπου 20 χιλιόμετρα νότια από τα στενά του Γιβραλτάρ, υπάρχει μια «περίεργη» είσοδος ενός ποταμού, το οποίο μετά από 4 χιλιόμετρα χωρίζεται σε δύο ποτάμια, τα σημερινά ποτάμια Μαρχάρ και  Ταχαντάρτ του Μαρόκου. Ο Ορφέας με τις περιγραφές του εντοπίζει την πόλη Ταρτησσό στη σωστή θέση του στο Μαρόκο και όχι στην ακτή της Ισπανίας και τον σημερινό ποταμό Guadalquivir. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να εντοπίσουν για αιώνες την χαμένη πόλη στην Ισπανία, δεδομένου ότι η Ταρτησσός βρισκόταν πάντοτε στο Μαρόκο. Η ομάδα Πρέκα πηγαίνει βόλτα τους Αργοναύτες στην Ισπανία και στην υποτιθέμενη Ταρτησσό και μετά τους κατεβάζει νότια στο στενό του Γιβραλτάρ. Δηλαδή ενώ η πραγματική διαδρομή που ακολούθησαν ήταν μόνο στις ακτές της Δ.Αφρικής, αυτοί βάζουν μέσα και την Ισπανία.
Μπαίνοντας στις Στήλες του Ηρακλέους (δηλ. τον αρχαίο φάρο που κατασκευάστηκε από τον ίδιο τον Ηρακλή), δεν ακολούθησαν την ισπανική νότια ακτή τις Βαλεαρίδες και την Κορσική όπως ισχυρίζεται αυθαίρετα η ομάδα Πρέκα.
Ο Ορφέας λέει ότι πέρασαν μερικές μέρες στα ιερά ακρωτήρια του Θεού Διονύσου (σ.1250) πιθανότατα στις ακτές  του Βόρειου Μαρόκου και της Αλγερίας και αφού διέσχισαν το πέλαγος της Σαρδηνίας (σ.1254) έφθασαν στα νησιά Aυσονίες και τις Τυρρηνικές ακτές (1255). Η διαδρομή που προτείνω έχει το πλεονέκτημα ότι βρίσκεται κοντά στις ακτές της Αφρικής, παρέχοντας έτσι στους Αργοναύτες τροφή, νερό, προμήθειες, αντί να ταξιδεύουν στην ανοιχτή θάλασσα.
9ο Λάθος. Αφού έφτασαν στις ακτές της Τυρρηνίας, έστριψαν νότια και έφτασαν στα "θορυβώδη στενά" του Λιλύβαιου πορθμού (σ.1256). Ο μοναδικός πορθμός που υπάρχει στη περιοχή είναι αυτός της Μεσήνης. Το πλάτος των στενών της Μεσήνης είναι 3 χιλιόμετρα, γεγονός που επιβεβαιώνει τον όρο "στενά". Τα στενά μεταξύ Σικελίας και Αφρικής, που προτείνει η ομάδα Πρέκα, έχουν άνοιγμα 140 km, είναι ανοιχτή θάλασσα και δεν θεωρούνται στενά.
Επιπλέον, αν παρέπλεαν τη Σικελία, όπως ισχυρίζονται, έπρεπε οι Αργοναύτες να καλύψουν 1000 χλμ. για να φτάσουν σήμερα στη νότια Καλαβρία, ενώ η άμεση απόσταση απέχει λιγότερο από 200 χλμ. Μάλιστα ανακάλυψα τη περιοχή της Σκύλας και των λόφο των Σειρήνων, στη περιοχή Ταορμίνα της Σικελίας, περίπου 50 χλμ. από τη σημερινή Μεσσήνη, επιβεβαιώνοντας πλήρως τη δική μου διαδρομή.
10ο Λάθος. Επικαλούνται τον Ηρόδοτο και τη Βικιπαιδία και αναφέρουν τον Ύπανι ποταμό στην Αζοφική σαν τον σημερινό Κουμπάν, όταν ο Ηρόδοτος (και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος) τον τοποθετεί στο σημερινό κόλπο της Οδησσού και είναι ο σημερινός Νότιος Μπαγκ της Ουκρανίας. Ουδέποτε διάβασαν το 9ο βιβλίο του Ηροδότου τη Μελπομένη όπου αναφέρει ΑΚΡΙΒΩΣ τον Ύπανι ποταμό, ούτε τον Κλαύδιο Πτολεμαίο Βιβλίο Γ΄ της Γεωγραφικής Υφηγήσεως. Απλά επικαλούνται γενικά και αόριστα τον Ηρόδοτο και τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, χωρίς να μπουν στο κόπο να ελέγξουν την αναξιόπιστη Βικιπαιδία. 
Μιά μελέτη διάτρητη, μιά μελέτη που έγινε άρπα-κόλα βασισμένη στο βιβλίο μου που είχαν στα χέρια τους από το 2009, τροποποιημένη σε κάποια σημεία της (σ.σ τα οποία αποδεικνύονται ότι είναι εξώφθαμα λάθη) παρουσιάζεται σαν πρωτότυπη και μάλιστα υπό την αιγίδα του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, που πιθανότατα αγνοεί ότι η μελέτη Πρέκα, σε καμμία περίπτωση δεν ήταν ούτε πρωτότυπη ούτε πρωτοπόρα γιατί τέτοια ήταν η δικιά μου. 
Συνεχίζουν δε να την παρουσιάζουν σαν επιστημονική μελέτη, όταν τίποτε απ' αυτά που αναφέρουν δεν είναι επιστημονικό.